เหนื่อยมั้ย กับการไล่ตามบางสิ่ง
ใช้เวลาไล่ตามมาเป็นปี แต่เพียงแค่ ครั้ง สองครั้ง ทำให้สิ่งที่ไล่ตามห่างออกไปอีก
บางครั้งรู้สึกว่า เพราะอะไร ทำไม ไม่ถูกใจอะไรหรือ
คิดไปคิดมา..... ก็คงเป็นเพราะ "พูดคนละภาษากระมัง"
ไม่ใช่ไม่อยากพยายามต่อ แต่บางครั้งก็รู้สึกว่า ถ้าไม่มีเรา เค้าคงสบายใจ และมีความสุข
ไม่เป็นไรหรอก....
ก็แค่กลับไปอยู่ในจุดเดิม จุดที่เคยอยู่ จุดที่เคยยืน
อาจจะเหงาสักหน่อย แต่การหยุดพักนิ่งๆ ตรงนี้
ก็ยังดีกว่า ความรู้สึก ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ความรู้สึก ที่ไม่ว่าจะไล่ตามให้ทันเท่าไหร่.... เพียงแค่เราเหนื่อย แรงขาอ่อนล้าลง ก้าวขาได้ช้าลง....
ก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แต่สิ่งนั้นก็ยังคงเดินต่อไป โดยที่ไม่หันมามอง
แต่หรือเค้าอาจจะไม่รู้สึกเลยกันนะ ว่ามีเราวิ่งไล่ตามอยู่
สักวันหนึ่ง สักวัน ......
คงมีคนที่อยากจะเดินข้างๆ เรา รอเราเมื่อเราเดินได้ช้าลง จับมือเราเมื่อเราล้ม
แต่ไม่ต้องฉุดหรอกนะ ไม่อยากให้ลำบาก เราเดินเองไหว....
เพียงแต่..... รอเราด้วย.... ให้เราได้ก้าวเดินตามให้ทัน ให้เราได้เดินไปด้วยกัน....
หวังว่าคงได้เจอไวๆ นะ สิ่งนั้น .....
แต่ถ้าไม่เจอก็ไม่เป็นไรนะ .....
เราจะค่อยๆเดินไป.... อย่างระมัดระวัง
แค่กลับไปเหมือนเดิมเท่านั้น
แต่ก่อนเคยทำได้ ตอนนี้ก็ต้องทำได้เหมือนกัน
เรามาพยายามด้วยกันนะ
สู้ๆ นะ ตัวเรา ....^^
มาสู้ๆ ด้วยกันนะ ใจเรา .... ^^