untitled

posted on 30 Jan 2015 02:13 by matsuo-minds
วันนี้มีเรื่องกับคนคนนึง

ตอนที่มีเรื่องกัน รู้สึกว่าตัวเองสงบได้มากทีเดียวในตอนแรก

ไม่โต้ตอบ... ทั้งการพูด และ การกระทำ....

แต่พอโดนทำร้ายร่างกายเข้ามือมันก็เป็นไปโดยอัตโนมัติ..

มือขวาที่ถือกระทะเคลือบใบเล็ก ง้างขึ้นกลางอากาศ เตรียมตัวใช้ก้นกระทะ ฟาดลงเต็มที่.....


แต่พอเห็นอีกฝ่ายหันหน้าหลบแล้วยกแขนขึ้นกัน เราก็เอากระทะลง....


ถามว่า ณ เวลานั้นทำไมถึงหยุดนะ


ไม่รู้สิ....... แต่ก็เอาลงมาแล้ว

ตอนนี้มองย้อนกลับไป ถ้าไม่เอาแขนลง แล้วฟาดลงไป...

ตั้งใจจะฟาดไปที่กลางหัว ไม่ก็แถวๆหัว
และก็มั่นใจได้เลยว่า ถ้าได้ฟาดลงครั้งนึงแล้ว จะมีครั้งต่อไปตามมาติดๆ

และก็คงจะลงด้วยแรงทั้งหมดที่มี....


แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนะ ....

คงจะต้องมีผุ้หญิงอันเป็นที่รักของเราร้องไห้ฟูมฟาย

และชายคนนั้นอาจจะเลือดตกยางออก หัวแตก หรืออาจร้ายแรงกว่านั้น...


แต่ไม่ว่าในความคิดจะเป็นยังไงก็ตาม

ขอบคุณ... ขอบคุณอะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เราเอามือลงมา


ไม่ได้จะยอมแพ้ เพราะเป็นคนไม่ยอมใคร...
แม้คราวนี้จะถูกทำร้ายร่างกาย(อีกครั้ง) ก็ยังคงขอบคุณ

เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นมา ... เรามั่นใจได้เลยว่า
ไม่ว่าจะเหตุจะเป็นเช่นไร แต่คนที่ต้องรับผล นั่นก็คือเรา
คิดว่าคงโดน บุคคลอันเป็นที่รักเกลียด.... ต่อว่า.... หรืออาจจะขับไล่.....


เมื่อไหร่จะหลุดจากสถานการณ์แบบนี้ไปได้สักทีนะ
เมื่อไหร่จะได้ต่างคนต่างอยู่ ไม่ต้องมาเบียดเบียนกันแบบนี้อีกนะ
เมื่อไหร่กันนะ.....

เหนื่อยแล้วอ่ะ ร่างกายก็ล้าลงทุกปีๆ เจอแบบนี้บ่อยๆ ก็คงไม่ไหวนะ

ก็ได้แต่แผ่เมตตาไป จะได้ไม่ต้องเหนื่อยมากกว่านี้.... เห้อออออ


untitled

posted on 05 Jul 2013 02:24 by matsuo-minds
คนคนหนึ่งนั้นมีความสำคัญแค่ไหน?

ถ้าเกิดวันหนึ่งฉันตาย.... จะมีคนร้องไห้ให้ฉันมั้ย....


หลายคนคงตกใจ และอาจจะร้องไห้เพราะอาการนั้น

แต่จะมีใครมั้ยนะ ที่จะร้องไห้เพื่อฉันจริงๆ...


บางครั้งก็อดคิดขึ้นมาไม่ได้ ว่าถ้าเราไม่อยู่ซะ ทุกคนจะมีความสุขขึ้นหรือเปล่า..

ไม่ต้องมานั่งฟังเสียงบ่น ไม่ต้องมาทนความน่ารำคาญ....


ไม่ได้อยากจะคิดสั้น แต่มันก็อดคิดไม่ได้


ว่าถึงไม่มีเราทุกคนก็อยู่ได้
ว่าถึงไม่มีเราทุกคนก็มีความสุขได้
ว่าถึงไม่มีเราทุกคนก็ทำในสิ่งต่างๆได้

และ ถึงไม่มีเราทุกคนก็คงไม่รู้สึกแปลกอะไร...
ทุกสิ่งในชีวิตของทุกคนคงเหมือนเดิม


ความดีของคนคนหนึ่งทำให้เป็นที่จดจำชั่วกาลนาน

แต่สำหรับคนที่ไร้ซึ่งความดีอย่างเรา คงไม่มีใครจดจำ และคงไม่มีความสำคัญกับใคร.....



วันนี้มาบ่นเรื่องหนักหน่วง

ขอโทษด้วยนะคุณบล๊อค......

untitled

posted on 26 Apr 2013 01:19 by matsuo-minds
วันนี้หลายคนคงจะบอกว่าฉันมัน "น่ารำคาญ" สินะ

คงบอกว่าฉันเนี่ย หยุมหยิม เรื่องมาก คิดมากสินะ...

อืม... ตัวเราก็เป็นแบบที่เค้าว่านะหล่ะ น่ารำคาญ หยุมหยิม แล้วก็คิดมาก...


รู้อยู่แล้วหล่ะว่าหลายคนคงจะคิด แต่ก็ยังอยากจะบอกออกไป

อยากบอกออกไปในสิ่งที่รู้สึกอยู่ ณ ตอนนี้

อยากทำตัวง้องแง้ง แล้วคนอื่นไม่รำคาญเหมือนกันนะ

อยากเอาแต่ใจ แล้วคนอื่นไม่รังเกียจ


แต่คงยาก... เพราะด้วยหน้าตาและท่าทางของฉันเนี่ย มันขัดกับอิมเมจแบบนี้สุดๆ

แทนที่จะทำแล้วออกมาดูน่ารัก น่าเอาใจ แต่กลับเป็น น่าเกลียด น่ารำคาญซะอย่างนั้น....


เรื่องนี้เป็นเรื่องที่รู้มานานแล้วหล่ะ ถึงได้พยายามทำตัวไม่ให้ดูเป็นคนขี้น้อยใจ

ไม่ทำตัวให้ดูงอแง แล้วก็เอาแต่ใจ.....


ใครจะอยากถูกเกลียดหล่ะจริงมะ


ก็แค่อยากบอกให้รู้ อยากให้เข้าใจ แต่ก็นะ... คนไม่สำคัญแบบเรา.....


มาทีไรก็มาคิดมากตลอดเลยเนอะ ^^"

ตอนนี้อยากหาอะไรมาทำให้ใจสบาย ไม่คิดมาก จะได้ค่อยๆทำใจแบบไม่ต้องเจ็บที่ใจ........


เห้อ......... การจะมีเพื่อนนี่ยากจังน้า... ไม่ใช่แต่ต้องให้ใจอยากเดียว
แต่ต้องทำใจ ที่จะรับความโดดเดี่ยวให้ได้ด้วย.....

เรื่องมันน่า.....

posted on 21 Nov 2012 01:55 by matsuo-minds in LIFE
ตั้งแต่ออกจากงานมาเมื่อเดือน 4 เดือน 5 ให้อยู่ช่วยอีกเดือน

ตอนนี้ก็ปาเข้าไปกลางเดือน 11 ของปี 55 แล้ว

ว่างงานมาได้ 5 เดือน ครึ่งละ......


อนาถตัวเองเหมือนกันนะ ที่ยังหางานไม่ได้สักที ทั้งๆที่ตั้งแต่จบมามีงานทำตลอด

ถึงจะได้เงินน้อยมากถ้าเทียบเป็นเดือน (ก็ตกเดือนละ4พันเอง แต่ทำอาทิตย์ละวัน)แต่ก็ยังทำมาได้ตั้ง 8 ปี

มีพี่เรียกไปทำงานข้อมูลอีก 2 ปี ก็ได้เงินเยอะอยู่แต่ด้วยสันดานและการพูดแบบนี้ของเรา เลยต้องตกงานไปตามระเบียบ


ตกงานมาจะ 6 เดือน สติก็เริ่มจะแตกละ มันวิตกไปหมดเลย

ทั้งเรื่องที่อยากได้งาน แต่ก็ยังอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นที่ต้องเรียนทุกวันเสาร์

และยังวิตกเรื่องที่จะไปดูคอนปีหน้าอีก....

ซึ่งแน่นอนว่าถ้าไม่ได้ทำงานก็คงไม่มีเงินไปเป็นแน่แท้...


ทั้งๆที่อยากทำงานร้านอาหาร แต่ก็รู้ว่าถ้าทำแบบนั้นจะไม่ได้หยุดวันเสาร์ ซึ่งเราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

แต่ถ้าจะหางานบริษัทที่ทำงาน จ.-ศ. ความสามารถของเราก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดินซะเหลือเกิน

ไม่ว่าจะเป็นภาษาอังกฤษ หรือ ภาษาญี่ปุ่น เราก็ไม่เก่งทั้ง2อย่าง

จะมีดีอย่างเดียวก็แค่เรียนรู้งานได้ไว อึด แล้วก็คล่องตัว


แต่ก็นะ .... ไม่ใช่เด็กจบใหม่ซะหน่อย ถึงได้มีดีเท่านั้นก็หาคนให้โอกาสได้ไม่ยาก

อายุปีนี้ก็ปาเข้าไป 33 ละ ระดับงานทั่วไปคงอยู่ในขั้น senior

แต่เราทำตำแหน่งนั้นได้ที่ไหนกัน ความสามารถอะไรก็ไม่มี ไม่มีอะไรเด่นสักอย่าง

และข้อเสียสุดๆ ของเราก็คือน้ำเสียงนี่หล่ะ


เห้อ..... แย่จังน้า.... โตมาจนป่านนี้ละ ยังไม่รู้เลยว่าตัวเอง ชอบอะไร อยากจะเป็นอะไร


ถึงแม้ตอนนี้ใจอยากจะเปิดร้านเช่าตูน นิยาย วาย แต่มันก็เป็นไปได้ยากเหลือเกิน

ทั้งเสี่ยง ทั้งไม่มีทุน ประเด็นเสี่ยงนี่สำคัญที่สุดเลย เพราะอยากเปิดร้านที่มีแต่วายให้เช่าให้อ่าน

อยากทำแบบจริงๆจังๆ แต่หันไปปรึกษาใครก็ไม่มีใครสามารถให้คำปรึกษาได้เลย


เห้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออ


ยิ่งปล่อยให้ว่างงานนานเข้า สภาพจิตใจก็แย่ลงเรื่อยๆ เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่เอาไหน ไม่มีความรู้ความสามารถอะไรสักกะอย่าง


รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าสุดๆจริงๆ

ได้แต่หวังว่าจะผ่านพ้นช่วงเวลานี้ไปได้เร็วๆ .......

untitled

posted on 16 Nov 2012 01:36 by matsuo-minds in LIFE
ทำไมหลายวันมานี่มีแต่เรื่องแย่ๆนะ

ก็ไม่ถึงขั้นแย่มาก แต่มันก็ทำให้รู้สึกไม่ดีเลย

ตั้งแต่ผ่านวันเกิดปีที่ 33 มา ก่อนวันเกิด วันเกิด และหลังวันเกิด

มีแต่เรื่องที่ทำรู้สึกว่ามันไม่ค่อยราบรื่น...

สภาพจิตใจก็แย่ ร่างกายเลยพลอยแย่ตามไปด้วย

นอกจากนั้น ยังเกือบจะมีเรื่องกับชาวบ้านได้ทุกวัน

ต้องได้เหวี่ยง ได้หงุดหงิดทุกวันเลย

เห้ออออออ


ขอให้ทุกสิ่งดีขึ้น... สภาพจิตใจ ร่างกาย และคนรอบข้าง....


ปีนี้ เป็นปีที่ดีของเราจริงเหรอ????????



เห้อออออออออออออออออออออออออออออออออออ