มันชัดเจนมาก.... แต่ก่อนที่มันจะเลือนหายไปต้องรีบมาอัพก่อน 55555555
มันเป็นฝันที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ จะให้ถูกคงเป็นตอนเช้ามืดของวันนี้ตะหาก
เพราะว่าเราจะลงไปนอนก็ เกือบตี 4 แล้ว ก็เรียกได้ว่าฝันในวันเกิดเรียวจังอ่ะนะ 5555555
เราฝันเห็น ริวจัง กับ เรียวจัง มะคืนนี้ (เรียกมะคืนละกันเน๊อะ)
หลายๆคนคงรู้ว่าบ้านเราเป็นร้านขายของ
ในฝัน เหมือนกับว่าเรากำลังทำอะไรสักอย่างอยู่ที่หลังบ้าน เนื่องจากบ้านเปิดโล่ง ก็จะทำให้สามารถเห็นหน้าร้านได้ด้วยว่ามีใครเดินไปมา
ตอนที่กำลังหันหน้าออกมามองหน้าร้าน เราก็เห็น ริวจัง ยืนอยู่หน้าบ้านเรา แล้วก็กำลังหยิบขวดน้ำวุ้นใบเตยที่บ้านเราขาย (ตั้งใส่ลังโฟมใส่น้ำแข็งไว้เย็นเฉียบ) ที่หน้าบ้านขึ้นมาขวดนึ่ง แล้วก็ทำท่าจะแกะขวดน้ำนั้น
เราก็อึ้งอยู่แป๊บนึง แล้วก็เดินออกมาหน้าบ้านเพื่อเก็บตังค์กับริวจังที่เปิดขวดน้ำอยู่... ตอนแรกไม่อยากจะเชื่ออะ ว่าจะใช่ริวจังจริงๆ แต่ยิ่งเดินเข้าก็ได้เห็นหน้าริวจังชัดขึ้น.....
ริวจังอ่ะ ริวจัง ริวอิจิคุง โองาตะ ริวอิจิ แห่งวงวินส์ มายืนอยู่ตรงหน้าเรา
มันชัดเจนมากๆ มากๆ ม๊ากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก \\TOT// ......
พอเราเห็นแล้วว่านี่หล่ะริวจัง เราก็ยื่นมือออกไปประหนึ่งจะขอขวดน้ำที่ริวจังกำลังปล้ำแกะฝามาเปิดให้ ริวจังเห็นเรายื่นมือไปหา ริวจังก็ส่งขวดน้ำให้เราแกะ ระหว่างแกะ เราก็ชี้ไปที่หลอดที่อยู่ใกล้ๆ แล้วริวจังก็หยิบหลอดมา เราก็เปิดขวดน้ำเสร็จพอดี ริวจังจ่ายตังค์ แล้วก็เอาหลอดใส่ขวดแล้วก็เดินถอยหลังลงไป แล้วก็ดูดน้ำ
ไอ้ตอนนี้เราก็สังเกตุสีหน้าริวจังเลยนะ ว่าเป็นยังไง อร่อยมั้ย ชอบมั๊ย แต่ดูเหมือนริวจังจะชอบ ^^ แต่หรืออาจจะหิวน้ำมากก็ได้ แล้วก็เพราะว่ามองแต่ริวจัง ก็เลยไม่ทันได้สังเกตุว่าริวจังมากับใคร พอมองอีกทีก็เห็นเรียวจังยืนอยู่ข้างๆ ริวแล้ว คงจะมาด้วยกัน ด้วยจักรยานคันเก่งที่ริวจังจูงมาด้วย
เรียวจังอ่ะ เรียวจัง น้องอ่ะ น้องมากับริวจัง โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
น้องตัวบางนิดเดียว \\ToT//.....
แล้วทั้ง2 คน ก็เดินไป โดยริวจังเดินจูงจักรยานอยู่ข้างหน้า น้องเดินตามหลัง เดินไปทางขวาของบ้านเรา
ไอ้เราก็เดินกลับเข้าหลังบ้าน เพราะคิดว่าไม่ควรไปรบกวนเวลาส่วนตัวของทั้ง 2 คน เพราะเหมือนว่าเค้าแอบออกมาเที่ยวกัน
เดินกลับเข้ามาหลังบ้าน ก็คิด คิด คิด และคิด คิดว่า "ดีแล้วเหรอ แบบนี้จะดีเหรอ ได้เจอแล้วนะเว้ย"
ก็เลยตัดสินใจวิ่งออกไป วิ่งตามริวจังกับเรียวจังไป ดีที่ทั้ง 2 คนยังไปไม่ไกล เดินห่างจากบ้านเราไปแค่ 4-5 หลังเท่านั้น เราเลยรีบวิ่งตาม แต่ความรู้สึกตอนวิ่งนี่มันเชื่องช้ามาก ได้ยินเสียงแม่เราตะโกนออกมาจากหลังบ้าน แต่เราไม่สนใจอะไรอีกแล้ว วิ่งไล่จนมาดักอยู่ด้านหน้าของเรียวจังได้
ยืนประจันหน้ากับเรียวจังด้วยความกระหืดกระหอบ ตอนนั้นริวจังก็เอาจักรยานพิงไว้ข้างรั้ว แล้วก็หยุดรอเราซึ่งกำลังจะพูดกับเรียวจัง
เราพยายามสูดลมหายใจ แล้วก็พูดกับเรียวจังว่า
"I'm your fanclub in Thailand"
น้องยิ้มหล่ะ
แล้วเราก็ยื่นมือขวาออกไปหาเรียวจัง แล้วก็บอกว่า "Can I ......" พูดยังไม่ทันจบ น้องก็ยื่นมือขวาออกมาจับมือกับเรา
โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยย โคตรดีใจเลยอ่ะ เราได้แต่บอกว่า "Thank you, Thank you" มันพูดไม่ออกอะ
แล้วเราก็หันไปหาริวจัง พร้อมกับยืนมือไปหาริวจังด้วย ได้จับมือกับริวจังด้วยอีกเหมือนกัน >.<......
แล้วเราก็เดินมายืนพิงกับรั้วที่ริวจังพิงจักรยานไว้ แล้วก็ถามเด็กๆ จำได้ว่าถามเป็นภาษาอังกฤษแบบง่ายๆ ไป
น้องกับริวจังก็ตอบคำถามด้วยรอยยิ้มตลอด แต่ถามไปได้แค่ 2 คำถาม ก็มีคนอื่นเข้ามา เหมือนจะเป็นแฟนวินส์เหมือนกัน เป็นผู้หญิง ริวจังก็ไปคุยกับเค้า เรียวจังก็ทำท่าจะหันไปคุยกับคนนั้น เราก็เลยเรียกน้องไว้
"Ryoheikun can i tough u hand again" น้องยิ้มอ่ะ แล้วก็ยื่นมือมาให้จับ
แต่เราไม่จับเฉยๆนะคราวนี้ เราบอกน้องว่า "wait a miniute" ในขณะที่เรายังจับมือน้องอยู่เลย
เราเอื้อมมือซ้ายที่ว่างอยู่มาจับมือน้อง แล้วก็ขอมือน้องอีกข้าง เราจับมือเรียวจังไว้ทั้ง 2 มือ แล้วก็หงายฝ่ามือน้องขึ้นมา มือเรียวจังเล็กไม่ใหญ่เลย ฝ่ามือดูจะเล็กกว่าเรานิดหน่อย แต่นิ้วยาวกว่า พอพลิกขึ้นมาก็ตกใจ เพราะมือน้องถลอกหล่ะ กำลังจะถามว่าไปทำอะไรมา แล้วก็จะขอดูมือริวจังด้วยว่าเป็นเหมือนกันรึเปล่า
แต่ริวจังก็หยิบจักรยานขึ้นมา แล้วก็ขึ้นไปนั่ง แล้วเรียวจังก็นั่งซ้อนที่เบาะหลัง พร้อมกับบอกว่า "we must go"
แล้วก็ขี่รถไปตรงสี่แยกไฟแดง ซึ่งจะเลยจากจุดที่ยืนคุยกันอยู่นิดเดียว ขี่ตรงทางม้าลายไปได้ครึ่งถนน เราก็ตะโกนถามไปว่าจะไปไหน เราะจะได้ช่วยบอกทางให้ แล้วพักอยู่ไหนกัน เรียวจังก็ตอบว่าจะไปวัดอะไรสักอย่างซึ่งมันไม่ได้อยู่แถวบ้านเราเลย
เรากำลังจะบอกว่า วัดที่เรียวจังบอกนะ ไม่ได้อยู่แถวนี้ แต่ก็ไม่ทันแล้ว ริวจังขี่จักรยานไปไกลแล้ว แต่ทั้ง 2 คนก็ยังโบกไม้โบกมือให้เราอีก
เราเลยเดินกลับบ้าน ในใจก็ยังคิดว่าเรื่องจริงเหรอเนี่ย เราได้เจอริวจังกับเรียวจัง จริงๆ เหรอเนี่ย
คิดไปคิดมา ก็คิดว่าจริงแน่ ถึงแม้ว่าในความคิด ณ ตอนนั้น ก็คิดอยู่เหมือนกันนะว่ามันจะเป็นเพียงแค่ความฝันรึเปล่า พอตื่นขึ้นมามันก็จะไม่ใช่ใช่มั๊ย แต่เหมือนในฝัน เราก็เชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง
เลยโทรหาบุ๋ม กรีดร้องว่าเราเจอริวจัง กับ เรียวจัง ตอนแรกบุ๋มมันบอกว่าอย่าเล่าให้มันฟังเลย มันเสียดาย เราก็ไม่ยอมยืนยันจะเล่า แล้วก็พูดว่าเหมือนฝันเลยเน๊อะ ไม่คิดว่าจะได้เจอ ไม่ใช่ว่าเรากำลังฝันอยู่นะ แล้วเราก็กรีดร้องกับไอ้บุ๋มสักพักนึงก็วางสาย
จากนั้นเห็นอะไรอีกบ้างก็ไม่รู้ ....... รู้แต่ว่าได้ยินเสียงนาฬิกาปลุก รู้ตัวนะแต่ไม่อยากตื่น บ่นกับตัวเองว่ากำลังคุยกับริวจัง และ เรียวจังอยู่ยังไม่อยากตื่น
แต่เมื่อตื่นขึ้นมา ความรู้สึกแรกก็คือ
"นี่เราฝันไปจริงๆ ด้วยซินะ"
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็มีความสุขมากเลยนะ เราเคยฝันเห็นริวจังมาประมาณ 2-3 ครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนชัดเจนเท่านี้เลย
ส่วนเรียวจัง เราเคยฝันถึงแค่ครั้งเดียว ครั้งนั้น เราเห็นทั้ง 3 คนเลย แน่นอนว่าไม่ชัดแบนี้
เมื่อคืน เป็นความฝันที่ใกล้ชิด เห็นหน้าชัดมาก ทั้ง 2 สูงกว่าเราไม่เท่าไหร่ เราเลยไม่ต้องเงยหน้าเยอะมาก
เห็นหน้าริวจังค่อนข้างชัดว่ามันนิดหน่อย อาจเป็นเพราะว่าเป็นคนปั่นจักรยานก็ได้ เห็นหนวดบนริมฝีปากนิดนึงด้วยหล่ะ เหมือนจะเห็นสิวเม็ดนึงด้วยน้า หุหุหุ
หน้าเรียวจังก็เห็นชัดเหมือนกัน หน้าขาวใส แต่ในความคิดเราตอนนั้น หน้าน้องเป็นเด็กผู้ชายมากเลย ไม่ถึงกับหวานเหมือนที่เห็นในรูป อาจเป็นเพราะน้องไม่ได้แต่งหน้าก็ได้ ^^
อ่า........................
ในที่สุดก็เล่าจบ ซะที 555555555
Just a dream นะ 55555555555
เห้อ... แต่แค่นี้ก็มีความสุขแล้วน้า
เอนทรี่นี้ไร้สาระมากมาย 5555555555
แต่เราว่าคงจะอารมณ์ประมาณพวกที่ได้ไป HK แล้วได้เจอโดยบังเอิญนี่หล่ะ
ใช่มะ 5555555555555555555555555555555555555555
edit @ 18 Nov 2009 16:22:16 by Matsuokun
