LIFE

เรื่องมันน่า.....

posted on 21 Nov 2012 01:55 by matsuo-minds in LIFE
ตั้งแต่ออกจากงานมาเมื่อเดือน 4 เดือน 5 ให้อยู่ช่วยอีกเดือน

ตอนนี้ก็ปาเข้าไปกลางเดือน 11 ของปี 55 แล้ว

ว่างงานมาได้ 5 เดือน ครึ่งละ......


อนาถตัวเองเหมือนกันนะ ที่ยังหางานไม่ได้สักที ทั้งๆที่ตั้งแต่จบมามีงานทำตลอด

ถึงจะได้เงินน้อยมากถ้าเทียบเป็นเดือน (ก็ตกเดือนละ4พันเอง แต่ทำอาทิตย์ละวัน)แต่ก็ยังทำมาได้ตั้ง 8 ปี

มีพี่เรียกไปทำงานข้อมูลอีก 2 ปี ก็ได้เงินเยอะอยู่แต่ด้วยสันดานและการพูดแบบนี้ของเรา เลยต้องตกงานไปตามระเบียบ


ตกงานมาจะ 6 เดือน สติก็เริ่มจะแตกละ มันวิตกไปหมดเลย

ทั้งเรื่องที่อยากได้งาน แต่ก็ยังอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นที่ต้องเรียนทุกวันเสาร์

และยังวิตกเรื่องที่จะไปดูคอนปีหน้าอีก....

ซึ่งแน่นอนว่าถ้าไม่ได้ทำงานก็คงไม่มีเงินไปเป็นแน่แท้...


ทั้งๆที่อยากทำงานร้านอาหาร แต่ก็รู้ว่าถ้าทำแบบนั้นจะไม่ได้หยุดวันเสาร์ ซึ่งเราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

แต่ถ้าจะหางานบริษัทที่ทำงาน จ.-ศ. ความสามารถของเราก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดินซะเหลือเกิน

ไม่ว่าจะเป็นภาษาอังกฤษ หรือ ภาษาญี่ปุ่น เราก็ไม่เก่งทั้ง2อย่าง

จะมีดีอย่างเดียวก็แค่เรียนรู้งานได้ไว อึด แล้วก็คล่องตัว


แต่ก็นะ .... ไม่ใช่เด็กจบใหม่ซะหน่อย ถึงได้มีดีเท่านั้นก็หาคนให้โอกาสได้ไม่ยาก

อายุปีนี้ก็ปาเข้าไป 33 ละ ระดับงานทั่วไปคงอยู่ในขั้น senior

แต่เราทำตำแหน่งนั้นได้ที่ไหนกัน ความสามารถอะไรก็ไม่มี ไม่มีอะไรเด่นสักอย่าง

และข้อเสียสุดๆ ของเราก็คือน้ำเสียงนี่หล่ะ


เห้อ..... แย่จังน้า.... โตมาจนป่านนี้ละ ยังไม่รู้เลยว่าตัวเอง ชอบอะไร อยากจะเป็นอะไร


ถึงแม้ตอนนี้ใจอยากจะเปิดร้านเช่าตูน นิยาย วาย แต่มันก็เป็นไปได้ยากเหลือเกิน

ทั้งเสี่ยง ทั้งไม่มีทุน ประเด็นเสี่ยงนี่สำคัญที่สุดเลย เพราะอยากเปิดร้านที่มีแต่วายให้เช่าให้อ่าน

อยากทำแบบจริงๆจังๆ แต่หันไปปรึกษาใครก็ไม่มีใครสามารถให้คำปรึกษาได้เลย


เห้อออออออออออออออออออออออออออออออออออออ


ยิ่งปล่อยให้ว่างงานนานเข้า สภาพจิตใจก็แย่ลงเรื่อยๆ เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่เอาไหน ไม่มีความรู้ความสามารถอะไรสักกะอย่าง


รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าสุดๆจริงๆ

ได้แต่หวังว่าจะผ่านพ้นช่วงเวลานี้ไปได้เร็วๆ .......

untitled

posted on 16 Nov 2012 01:36 by matsuo-minds in LIFE
ทำไมหลายวันมานี่มีแต่เรื่องแย่ๆนะ

ก็ไม่ถึงขั้นแย่มาก แต่มันก็ทำให้รู้สึกไม่ดีเลย

ตั้งแต่ผ่านวันเกิดปีที่ 33 มา ก่อนวันเกิด วันเกิด และหลังวันเกิด

มีแต่เรื่องที่ทำรู้สึกว่ามันไม่ค่อยราบรื่น...

สภาพจิตใจก็แย่ ร่างกายเลยพลอยแย่ตามไปด้วย

นอกจากนั้น ยังเกือบจะมีเรื่องกับชาวบ้านได้ทุกวัน

ต้องได้เหวี่ยง ได้หงุดหงิดทุกวันเลย

เห้ออออออ


ขอให้ทุกสิ่งดีขึ้น... สภาพจิตใจ ร่างกาย และคนรอบข้าง....


ปีนี้ เป็นปีที่ดีของเราจริงเหรอ????????



เห้อออออออออออออออออออออออออออออออออออ

จริงอย่างที่น้องบอก...

posted on 01 Oct 2012 00:32 by matsuo-minds in LIFE
วันนี้ได้เห็นทวิตของน้องคนหนึ่งบอกว่า "อย่างน้อยเราก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว"

จริงด้วย.....

ในวันที่เจอเรื่องที่ไม่ค่อยโสภา เราก็ยังมีน้องๆ ที่คอยอยู่เคียงข้าง

และพร้อมจะรับฟังปัญหา(ไร้สาระ) ของเราเสมอมา..

เหมือนน้องจะรู้เลยว่าเรากำลังไม่สบายใจอยู่ถึงได้ทักมาในเฟส....


ขอบคุณนะ ที่เป็นกำลังใจให้กัน

ขอบคุณนะ ที่คอยรับฟังปัญหาบ้าๆบอๆของเรา

ขอบคุณนะ ที่อดทนในตัวเราได้นานขนาดนี้

ขอบคุณนะ ที่คอยอยู่ข้างกัน

ขอบคุณนะ ที่บอกว่า "เราจะมีกันและกัน" ตลอดไป
(ถึงแม้คำว่า "ตลอดไป" มันไม่มีจริง แต่พอมันออกจากปากน้องแล้ว เรารับรู้ได้แบบนั้นจริงๆ)


ขอบคุณนะ เต๋า กวาง อีฟ.....

ขอบคุณจริงๆ .............

มาบ่อยเนอะ ^^"

posted on 28 Sep 2012 00:30 by matsuo-minds in LIFE
พักนี้มาบ่อยใช่ปะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

ที่มาบ่อยก็เพราะมีเรื่องคาใจบ่อยไงหล่ะ เข้าใจกันหน่อยนะคุณบล๊อค หุหุ

เข้ามาทีไรก็บ่นแต่เรื่องเดิมๆเนอะ วันนี้ก็บ่นเดิมๆ


ก็เรื่องคนที่รู้จักกันนะหล่ะ คนที่เคยคุยกันเวลาเมนชั่นในทวิตถึงเค้า เค้าก็ตอบกลับมาตลอด

แต่มา ครั้งหลังๆนี่ถึงเราจะเมนชั่นชื่อเค้า แต่เค้าก็ไม่ตอบเรากลับมานะ

ไม่รู้ว่าตัวเราไปทำอะไรพลาดมาหรือเปล่า เค้าเลยไม่อยากคุยกับเรา

ไอ้ตอนแรกก็ไม่ได้อะไรนะ ก็เค้ายังเมนชั่นถึงเราเลย แต่พอมานึกๆดูแล้ว

เมนชั่นพวกนั้น ก็คือเป็นสิ่งที่คนอื่นคุยกับเรา แล้วเค้าก็ถามคนนั้นตะหาก

แต่ไม่ลบชื่อเราออกเพราะคงดูเสียมรรยาท


แต่ก็นะ การที่เราเมนชั่นหาเค้า แล้วเค้าไม่ตอบ ไม่หือ ไม่อือ เลย นี่ก็ไม่ถึอว่าดีนักหรอกนะ

ถ้าไม่อยากจะคุยกันแบบนี้ก็ อันฟอล ออกไปเลยก็ได้นี่นา เราไม่ว่าอะไรหรอก

เพราะบางทีการอันฟอลก็ไม่ได้หมายความว่าไม่อยากคุยด้วย แต่อาจจะหมายถึงรำคาญความเวิ่นเว้อก็ได้

ซึ่งตรงนี้ก็โอเคไง ก็ดูไม่ผิดแปลกอะไร

แต่การที่เราคุยกับเค้า แต่เค้าไม่คุยกับเรานี่สิ มันโคตรแย่

จะว่าเป็นเพราะว่าเนทเค้า หรือ ของเราไม่ค่อยดี เวลาเมนชั่นถึงกันจะไม่เห็น รึก็ไม่น่าใช่

ก็ดูเหมือนว่าเค้ายังเห็นข้อความที่เราส่งให้นี่ แต่ทำไมเลือกที่จะไม่ตอบหล่ะ


ก็อยากรู้เหตุผลเหมือนกันน้า แต่ก็ไม่อยากถามเท่าไหร่ เพราะจริงๆก็ไม่ได้สนิทกัน

เราเองก็เป็นคนดูคนใช้ได้เหมือนกัน ทั้งๆที่คราวนี้คิดว่าไม่มีอะไร แต่ก็มีงั้นเหรอ....

ก็อย่างที่บอก ไม่รู้เหมือนกันว่าไปพลาดทำอะไรไม่ดีตรงไหนหรือเปล่า

แต่ก็นะ ถ้าเค้าไม่อยากคุยกับเรา เราก็อย่าไปชวนเค้าคุยให้ลำบากใจเลย

โพสอะไรมาก็ขอบคุณ ถ้าไม่ได้ถามเราก็ไม่ต้องตอบ(อย่าไปเสือกนั่นเอง)

ลองทำดูนะ พยายามดู ลองตั้งสติยั้งคิดนิดนึง บางทีอาจจะดีขึ้น

คิดว่าเค้าคงสบายใจขึ้นนะ เราเองก็ไม่อยากให้เค้ามาอึดอัดกับเราหรอก

เรารู้ตัวดี ว่าเรามันเป็นพวกน่ารำคาญ จู้จี้ เด็กเดี๋ยวนี้ไม่ชอบคนแบบเราหรอก


ช่างเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ยากจริงๆ เลยน้า มักจะไม่รู้ตัวเสมอว่าทำผิดตรงไหน

แต่ที่พอเดาๆ ได้ก็อาจจะมาจากปากของเราก็ได้ ที่เป็นพวกพูดตรงแล้วก็ทิ่มแทงใจคนอื่น

และอีกอย่าง.... ก็อาจจะเป็นพวกที่มักจะเดินเข้าไปในอาณาเขตส่วนตัวของชาวบ้านโดยไม่รู้ตัว


อยากรู้จังเลย ว่าตั้งแต่รู้จักกับคนที่ชอบ และ เคยชอบศิลปินกลุ่มเดียวกันเนี่ย


จะมีสักกี่คน... ที่เราจะคบกันไปยืดยาว แม้ว่าเค้าหรือเราจะไม่ได้ชอบศิลปินกลุ่มเดียวกันต่อไปแล้ว ก็ยังคงคบกันเป็นเพื่อน

จะมีสักกี่คน... ที่จะแจกการ์ดเชิญเราไปงานแต่งงาน

จะมีสักกี่คน... ที่จะคบกันถึงวันที่เราจะมอบการ์ดแต่งงานให้ หรือ เราพาลูกไปหา


ถ้าถามตอนนี้ วันที่ชอบ w-inds.มาได้เกือบ 8 ปี

ตั้งแต่วันนั้น วันที่เราเริ่มต้นการ โคฟ ....

เท่าที่นับดู เท่าที่นึกดู ณ. เวลานั้น ... ถ้าเกิดเราแต่งงาน คนที่น่าจะคบกับเราจนเราแจกการ์ดมีอยู่เพียง 5-6 คนเท่านั้น


และถ้าพวกเค้าเหล่านั้น ยังคงทนเราได้อยู่ ยังคงเข้าใจในตัวเรา

เราก็อยากจะกอดพวกเค้า และร้องไห้ไปด้วยกัน .....



ถึงเหล่าเพื่อนที่รักของเรา.....
หวังว่าพวกเราจะคบกันได้ยืนยาว.....
หวังว่าให้ความสัมพันธ์ของพวกเรายั่งยืน......
หวังว่าพวกเราเราจะเป็นเพื่อนกัน.........

ตลอดไป......


^____^

อืมมมมม

posted on 18 Aug 2012 23:28 by matsuo-minds in LIFE
ขณะนี้เวลา 23.20 น. ของคืนวันเสาร์ที่18 สิงหา 55

เมื่อเวลาประมาณ 20 นาที ที่แล้วโทรหาน้อง ตรรก น้องที่ดูหมอให้

น้องบอกว่า พรุ่งนี้ค่อยดูให้ เพราะวันนี้เหนื่อยมาก
แล้วก็บอกประมาณว่าพรุ่งนี้ให้ไปดูที่คอนโดที่บางนา
เราก็บอกไปว่ายังไม่ได้บอกแม่เลยว่าจะไม่อยู่เลยไม่มีคนเฝ้าบ้าน


น้องบอกว่า "ยังไม่พร้อมจะฟัง" น้องบอกตอนนี้(ตอนที่คุยโทรศัพท์) พอเห็นนิดหน่อย....


โอ..... รู้สึกแปลกๆแหะ สังหรณ์ไม่ดียังไงพิกล


ไม่พร้อมฟังในความหมายน้องหมายถึงอะไรกัน

ไม่พร้อมเพราะกลัวสิ่งที่จะได้ยินหรือเปล่า
ถ้าเป็นแบบนั้นก็ใช่นะ กลัวว่าผลมันจะออกมาแย่มาก

หรือจะหมายถึงว่า ไม่พร้อมฟัง เพราะเรื่องมันจะไม่ดี
และคงกลัวเรารับไม่ค่อยได้ นั่นก็จริงอีก..............


เห้อ...............


ก็พยายามบอกตัวเองนะ ว่าอย่าเพิ่งคิดมาก อาจจะไม่มีอะไรก็ได้(หรือ??)

แต่อีกใจก็พยายามปลงนะ ว่าถ้าผลมันออกมาร้ายแรงอย่างที่คิดจริง.....

ก็คงไปหวานใบสมัครไว้อย่างที่คิดก่อน

แล้วก็กลับมาทำงานที่บ้านต่อ จะลอง "หน้าด้าน" ขอม๊า อีกสักครั้ง

ว่าจะขอทำงานแบบรับเงินเดือนได้มั้ย...

ถ้าขอวันละ 200 เหมือนคนงานที่บ้าน แล้วค่าข้าววันละ 100 มันจะเยอะไปมั้ย

จะให้ทำฟรีคงไม่ไหว ไม่ใช่ว่าไม่อยากกตัญญู ที่ทำงานให้แม่ถือว่าเป็นการช่วยแม่

เราทำแบบนั้นมาตลอด ตลอดช่วงที่ทำงานให้แม่ ไม่ได้รับเงินเดือน(เพียงแต่แค่กินในบ้านเท่านั้น)

แต่ถ้าไม่มีอะไรทำจริงๆ คงไม่ไหว ทำแบบนั้นมันบั่นทอนแรงใจเราเกินไป

เพราะสถานะมันยิ่งกว่าลูกจ้าง ทำทุกอย่าง แต่ไม่มีเงินเอาไว้ใช้เลย...

เรายังอยากไปหาฝันของเราต่อ... เรายังอยากเจอ เด็กๆ ของเราอีก

มันเป็นสิ่งที่ทำให้เรามีกำลังที่จะ "ทำ" หรือ "ฟันฝ่า" สิ่งต่างๆ ไปได้

อาจจะโลภ และ เห็นแก่ตัวไปสักหน่อย แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นเราคงอยู่ไม่ได้จริงๆ


ไร้ซึ่งคุณค่า และ ความฝันของตัวเอง

คนแบบนั้นจะมีชีวิตได้อย่างไร


ขอให้ผลบุญที่ทำมาช่วยให้สิ่งที่ร้าย ๆ ผ่านพ้นไป
ขอให้ได้งานเพื่อให้เรามีคุณค่า ให้ฝันของเราได้เป็นจริงในทุกๆปี


ใครมาอ่านเจอเค้าคงคิดว่าเวอร์.... แต่ก็คงอย่างนั้น
เพราะคนที่ในชีวิตไม่ค่อยมีอะไรอย่างเรา

มีแค่ 2-3 อย่างเท่านั้นที่อยากจะทำ และอยากจะเป็น.....

edit @ 18 Aug 2012 23:35:20 by Matsuokun